Jak szyć skórę

Ostatnio przyglądaliśmy się faktowi Jak wybrać odpowiedni materiał do produkcji wyrobów skórzanych?. Powiedzieliśmy coś o.., jak barwiona jest skóra. Dziś przyjrzymy się kolejnemu ważnemu procesowi w produkcji wyrobów skórzanych, jakim jest szycie. Jestem pewien, że wielu z was ma jakieś doświadczenie z szyciem. W końcu zszywanie różnych materiałów jest jedną z najstarszych metod łączenia tkanin i skóry. Przyszycie guzika igłą i nitką czy skrócenie pary spodni na domowej maszynie do szycia to czynności, do których nie potrzeba skomplikowanego szkolenia. Szycie skóry nie jest już jednak taką prostą sprawą. Głównie dlatego, że wymaga nieco bardziej skomplikowanego sprzętu niż tylko igła i nitka, które prawie każdy ma w domu.

Przede wszystkim należy zrozumieć, jakie techniki szycia można faktycznie wykorzystać do łączenia skóry. Najbardziej ogólnym podziałem jest podział na szycie ręczne i maszynowe. Na marginesie zajmiemy się szyciem maszynowym, którego proces jest niewątpliwie szybszy i bardziej wydajny, ale wymaga dostępu do stosunkowo drogiej technologii. Następnie jednak przyjrzymy się szyciu ręcznemu. To jest to, czego odważny i wykwalifikowany czytelnik może spróbować w domu bez większych kosztów.

W przypadku szycia maszynowego pierwszym pytaniem jest, jaki rodzaj skóry (lub skóry, technicznie rzecz biorąc) zamierzamy szyć. Przede wszystkim musimy wiedzieć, jak gruba i ciężka jest skóra oraz jakiego rodzaju cięcia będziemy szyć. Cienkie i miękkie skóry można szyć zwykłą domową maszyną do szycia. Rezultat może nie być najlepszy, ale jest to możliwe. Jednak tylko przemysłowa maszyna do szycia może dobrze szyć cięższe i grubsze materiały. Jest ich wiele, począwszy od tych przeznaczonych do lekkich, średnich i ciężkich materiałów pracujemy w EGGU. Konieczne jest również przemyślenie cięcia. Z płaskimi szwami z łatwością poradzi sobie maszyna płytowa. Jednak szwy torebek lub plecaków, które wymagają trudnych kątów szycia, są domeną maszyn kolumnowych lub naramiennych. Im grubsza skóra jest szyta, tym jest cięższa i tym większa moc silnika jest potrzebna. Wybór odpowiednich nici i igieł to rozdział sam w sobie. To wszystko jest po prostu poplątane, jak upuszczenie kłębka nici na podłogę i zwinięcie go gdzieś pod stołem. Zanim się z tego wydostaniesz, będziesz miał zawroty głowy. Poza tym, zakup dobrej maszyny do szycia skóry może kosztować mniej więcej tyle samo, co zakup nowego samochodu. Ale narzędzie czyni rzemieślnika, a tylko dobrej jakości, dobrze wyregulowana maszyna wykona piękny, mocny szew. Takich maszyn używamy w EGGU i bardzo o nie dbamy. Ale ten temat zachowamy na inny dzień.

Szycie ręczne jest znacznie tańsze pod względem sprzętu. Jest jednak bardziej wymagające pod względem czasu, cierpliwości i umiejętności osoby, która je wykonuje. Potrzebne będą nici i igła. Ale na tym się nie kończy. Skóra jest sztywna i mocna i nie da się jej przebić igłą. Kolejną przydatną rzeczą jest dobrej jakości szydło, dziurkacz lub narzędzia do dziurkowania, które wyglądają jak rodzaj miniaturowych grabi. Wszystkie te narzędzia służą do przebijania skóry przed szyciem. W rzeczywistości skóra musi najpierw zostać przebita otworami, przez które przejdzie nić przed właściwym szyciem ręcznym.

Najpierw należy wyznaczyć linię ściegu. Istnieje wiele różnych narzędzi do tego celu. Linijka jest dobrym miejscem do rozpoczęcia, a tępa igła może być użyta do śledzenia linii ściegu. Alternatywnie można również użyć narzędzia do rowkowania, które usuwa cienką warstwę skóry i tworzy rowek, w którym następnie szyty jest ścieg. Ta metoda ma tę zaletę, że oprócz wiedzy, gdzie szyjesz (tj. w wyciętym rowku), szew jest osadzony w materiale i jest wtedy bardziej odporny na ścieranie. Na początek wystarczy jednak prosta linia. Po ustaleniu linii ściegu, następuje właściwy proces szycia. Otwory na szwy można przygotować za pomocą szydła rymarskiego. Technika ta polega na wykonaniu otworu w materiale w odpowiedniej odległości za pomocą szydła przed każdym ściegiem, a następnie wykonaniu ściegu. Jest to dość koordynujące zadanie, ponieważ ciągle zmieniasz kilka narzędzi w rękach. Dlatego w przypadku prostego produktu najłatwiej jest na początku użyć małych grabi. Używa się ich do przygotowania otworów, a następnie szyje się w nich. Jednak we wszystkich metodach igła najpierw przechodzi przez skórę, aby zrobić otwór, a następnie nić i igła.

Po przygotowaniu linii ściegu i dziurek nadszedł czas na szycie. Najpierw musisz wybrać odpowiednie nici i igły. Są one zwykle znacznie mocniejsze niż te używane do szycia tekstyliów. Igły są grubsze i nie mają ostrego czubka. Dzięki temu końcówka nie utknie tam, gdzie nie powinna. Otwór jest już przygotowany i prowadzi kierunek szycia. Nici również muszą być grubsze, ponieważ każdy ścieg musi być odpowiednio naprężony. Cienkie nici będą się rwać. Nici używane do szycia skóry są czasami nazywane sznurkiem. Woskowany sznurek jest idealny do szycia grubej skóry. Gdy drut jest woskowany, nie ślizga się i jest trwalszy. W przeszłości sznurek był wykonany na przykład z lnu. Jednak lniany drut może czasami pękać podczas napinania. Obecnie na rynku dostępna jest gama sznurków syntetycznych, które mają większą wytrzymałość i umożliwiają prawidłowe zaciśnięcie szwów.

W przeciwieństwie do szycia zwykłego materiału, ważne jest, aby szyty produkt był w czymś zaciśnięty, tak abyś miał obie ręce wolne i nie musiał go trzymać. Tradycyjnie do tego celu używano tak zwanego konika. Konik to w rzeczywistości stołek wykonany z drewna z dwiema szczękami przeznaczonymi do przytrzymywania szytego produktu. Podobne urządzenie można znaleźć w mniejszej wersji, którą można przymocować do zwykłego stołu. Jest to w zasadzie małe drewniane imadło, które stanowi drugą parę rąk podczas szycia w spokoju.

Następnym pytaniem jest, jaki rodzaj ściegu wybrać. Najpierw możesz wypróbować zwykły ścieg wsteczny na mniejszym kawałku materiału. Jest to najlepszy sposób na sprawdzenie, jak skóra, drut, igła i ręce współpracują ze sobą. Najpierw szyjesz szew, a następnie szyjesz z jednej strony na drugą, przewlekając nić przez otwór, cofając się i szyjąc do końca szwu. Poczuj materiał, aby dowiedzieć się, jak działa. Jednak gruba skóra jest zwykle łączona podczas szycia tak zwanym ściegiem siodłowym. Technika ta polega na odcięciu pożądanej długości nici na dwukrotnej długości szwu i dodaniu marginesu wynoszącego około dwóch trzecich całkowitej długości szwu. Nić jest zatem dwa razy dłuższa od długości szwu, plus jedna trzecia tej długości z każdej strony. Długość nici zależy od grubości pikowanego materiału. Im grubszy materiał, tym dłuższa musi być nić. W szwie rymarskim używane są dwie igły. Każda z igieł jest nawleczona na dwa końce drutu. Dzielimy drut na dwie równe części i przewlekamy pierwszą igłę przez pierwszy otwór szwu. Lewa ręka na przemian z prawą zawsze w tym samym otworze ściegu, który szyjesz. Technika jest dość intuicyjna, ale należy zawsze upewnić się, że każdy ścieg jest dobrze zaciśnięty po obu stronach. Ścieg rymarski ma tę zaletę, że jeśli ścieg po jednej stronie szwu zostanie zakłócony przez użycie produktu, ogólny ścieg nadal się trzyma. Na końcu szwu należy spiąć wszystko z powrotem kilkoma ściegami. Tak samo jak w przypadku szycia przodu, tylko odwrotnie. I dokładnie tak wygląda pierwszy Produkty EGGO wiele lat temu. Wciąż pamiętam, ile czasu spędziłem na tej medytacyjnej aktywności. Wymaga to pewnej dozy cierpliwości i jeszcze więcej entuzjazmu. Ale jestem pewien, że możesz to zrobić i zobaczyć, jaką radość przyniosą ci pierwsze próby.

Podsumowując, życzymy samych sukcesów i radości z pięknego rękodzieła i rzemiosła. Niech więc nić szyje dla Ciebie, a my będziemy bardzo szczęśliwi, jeśli podzielisz się z nami owocami swoich rękodzielniczych wysiłków.